اصلاً ما از آنجایی وارد دنیای مجازی شدیم که به حرف هایمان توجه نکردند، به حریم شخصی مان احترام نگذاشتند، آن ها حتی به دفترچه ی خاطرات هم رحم نکردند. حالا مابین این همه ندیدن ها و کم دیدن ها و بی توجهی ها، هرکس جایی را برای خلوت خود انتخاب کرده، خلوتگاه من در کل دنیا همین صفحه ی کوچک اما پرخاطره خواهد بودکه از همین حالا به آن دل بسته ام و بی دغدغه و بدون توجه به قضاوت ها خواهم نوشت. بعد از چندین ماه خواهم نوشت و این حالم را خوب میکند، خیلی خوب.
+ نوشته شده در پنجشنبه یازدهم آبان ۱۳۹۶ساعت 1:3  توسط مونی |
برچسب:
نویسنده: رادین موسوی