32. پوچ مطلق

احساسی که خاموش شده، سازی که رها شده، کتاب هایی که تلنبار شده، آدم هایی که رفته اند، کلمه هایی که کنار هم ردیف نمیشوند. هیچ چیز را نمیدانم جز اینکه در این برهه از زمان تهی ترینم. تهیِ تهی ..

+ نوشته شده در پنجشنبه هفتم دی ۱۳۹۶ساعت 0:47&nbsp توسط مونی |